O. Maksymilian Maria Kolbe – kapłan - w wypowiedziach bł. Jana Pawła II i wcześniejszych.

„Zanotujmy to starannie, ten człowiek 47-letni, który zrealizował z przykładną wiernością ideał świętego Franciszka, chciał umrzeć jako kapłan. Na brutalne pytanie "krwawego Fritscha", całkowicie osłupiałego śmiałością więźnia, który chciał zająć miejsce jakiegoś skazanego: „Kim jesteś?" - Maksymilian Kolbe dał prostą odpowiedź: "Księdzem katolickim". - tak wspomina O. Maksymiliana Kolbe ówczesny kardynał Karol Wojtyła w swoich wypowiedziach, homiliach związanych z uroczystościami beatyfikacyjnymi.

Kapłaństwo  rozszerzało jego widzenie rzeczywistości, nie ograniczając się do prostego gestu miłosierdzia i współczucia: „Właśnie jako ksiądz towarzyszył żałosnej grupie dziewięciu skazanych na śmierć. Nie chodziło tylko o uratowanie dziesiątego, trzeba było pomóc umrzeć dziewięciu innym. 'Od momentu, gdy fatalne drzwi się zamknęły za skazańcami, on ich wziął pod swą pieczę; zresztą nie tylko tych, lecz i innych, którzy umierali z głodu w sąsiednich 'bunkrach i których dzikie wycia wywoływały dreszcze u zbliżających się.

Sam będąc w tragiczne i beznadziejnej po ziemsku sytuacji wprowadza w ten świat zaufanie do Boga: „Faktem jest, że od momentu, gdy ojciec Kolbe znalazł się pośród nich, ci nieszczęśliwi poczuli się nagle otoczeni opieką i chronieni, a w celach gdzie oczekiwali bezlitosnego zakończenia dramatu, zaczęły rozbrzmiewać modlitwy i śpiewy. Oprawcy sami byli tym wstrząśnięci: "Czegoś takiego nigdy nie widzieliśmy" - mówili. Dopiero w "Dniu Pańskim" dowiemy się, czy dzięki temu heroicznemu świadectwu nie było w ich liczbie "dobrych łotrów" nawróconych - choćby to miało miejsce w ostatniej godzinie? Jest bowiem faktem wszyscy, którzy przeżyli Oświęcim wiedzą dobrze - że od Wniebowzięcia 1941 roku niewola stała się żałośniejsza.

Uroczyste obchody  jubileuszu 70 lecia męczeńskiej śmierci św. Maksymiliana św. Maksymiliana Kolbego   15 sierpnia 2011 r. w Niepokalanowie w dniu Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.

Uroczystości obchodów 70 lecia męczeńskiej śmierci św. Maksymiliana - założyciela klasztoru i wydawnictwa w Niepokalanowie  miały miejsce w poniedziałek 15 sierpnia 2011 r w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Bazylikę wypełniło po brzegi kilka tysięcy wiernych, przybyłych z Polski i zagranicy.

Uroczystej Mszy św. koncelebrowanej o godz. 13.00 przewodniczył i homilię wygłosił  metropolita warszawski. JE ks. kard. Kazimierz Nycz.

Na wstępie uroczystości warszawski prowincjał  o dr. Mirosław Bartos w krótkim wystąpieniu zaznaczył, że przybywamy  do Niepokalanowa, aby uczcić człowieka, którego Bóg wybrał do świętości i uczcił w obliczu całego świata. W tym miejscu,  które założył od podstaw św. o. Maksymilian  Kolbe i tutaj dojrzewał do świętości,  tworzył dzieła, wciąż aktualne -  dziś  chcemy zaczerpnąć z jego wzoru i uczyć się, stąpając po jego śladach, powiedział warszawski prowincjał.

Uroczyste obchody  jubileuszu 70 lecia męczeńskiej śmierci św. Maksymiliana  Kolbego  13 i 14. 08. 2011 w Centrum św. Maksymiliana w Harmężach koło Oświęcimia  i w byłym niemieckim obozie koncentracyjnym KL Auschwitz

Franciszkanie w sposób szczególnie doniosły obchodzili jubileusz 70 lecia męczeńskiej śmierci swego współbrata  św. Maksymiliana Marii Kolbego, kończąc  obchody  Roku  Kolbiańskiego, ogłoszonego  przez Ministrów Prowincjalnych dn. 14.08.2010. r. Na  uroczystości  przybyli franciszkańscy zakonnicy, misjonarze, prowincjałowie i biskupi franciszkańscy z całego świata, m. In.  z Australii, Boliwii, Brazylii, Niemiec, Rumunii, USA. Francji, Włoch, Uzbekistanu  wraz z  generałem  Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych z o.  O. Marco Tasca i zarządem generalnym zakonu z Rzymu. Przybyła  także Prezes Międzynarodowego Rycerstwa Niepokalanej Rafaella Aguzzoni z Rzymu i Misjonarki Niepokalanej Ojca Kolbego z Rzymu i Polski.

Obecni byli  przedstawiciele polscy i niemieccy  środowisk i organizacji charytatywnych,  fundacji i stowarzyszeń  wspierające poszkodowanych  w czasie II wojny światowej i działających w dziele pomocy więźniom obozów koncentracyjnych i gett  m. In. "Maximilian-Kolbe-Werk" i Maksymilian Kolbe Stiftung, a także byli  więźniowie obozu Auschwitz - Birkenau oraz innych obozów niemieckich na terenie Polski i Niemiec z różnych polskich miast, m. In. z Krakowa  z Warszawy i z Pabianic.

Z okazji 70ej rocznicy śmierci Sw. o. Maksymiliana Kolbe  franciszkanie z niemieckiej prowincji św. Elżbiety w Wuerzburgu  w lipcu tego roku wydali książkę  o swym  świętym współbracie  pt. „Maksymilian Kolbe: Męczennik miłości bliźniego”.

Już od rana 14 sierpnia napełniała Niepokalanów radosna, podniosła atmosfera wspomnienia życia i śmierci Męczennika miłości. O godz. 7 w kaplicy-sanktuarium św. Maksymiliana ojcowie i bracia franciszkanie wraz z parafianami przeżywali Eucharystię pod przewodnictwem gwardiana Niepokalanowa o. Stanisława M. Piętki. "Św. Maksymilian poszukiwał miłości definitywnej - mówił kaznodzieja. - On umiał dawać, ale też potrafił brać - "całymi garściami". Niewyczerpanym rezerwuarem miłości była dla niego Niepokalana, Wszechpośredniczka łask wszelkich". I za Prymasem Tysiąclecia wzywał: "Nie gaście ducha o. Maksymiliana. Duch - on, niczym ogień krematorium, spopielił niejeden ludzki grzech, niejedno ludzkie serce przetopił. Dla św. Maksymiliana żarem ognia miłości była Niepokalana". Rozpalajmy więc w sobie tego ducha - ale nie w bunkrze głodowym, "to najgorsze z miejsc. Świętość wykuwa się w zwyczajnym, codziennym, "nudnym" życiu. Bo świętość to miłość Boga i bliźniego".

W ostatnią sobotę i niedzielę – 30 i 31  lipca do Niepokalanowa przybyło   kilka tysięcy pielgrzymów z całej Polski, na doroczny zjazd modlitewny Rycerstwa Niepokalanej.

W niedzielę, o godz. 11.00 uroczystej Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił   ks. bp. Wiktor Skworc, ordynariusz diecezji tarnowskiej. W koncelebrze wzięli ał : prowincjał franciszkanów z Warszawy - o. dr. Mirosław Bartos,   gwardian i kustosz Sanktuarium z Niepokalanowa - o. Stanisław Piętka oraz kilkudziesięciu kapłanów - opiekunów kół rycerskich. Liczne  wspólnoty rycerskie przybyły na Eucharystię ze sztandarami i chorągwiami. Diecezja tarnowska szczyci się największą liczebnością rycerzy Niepokalanej, za co o. Piętka złożył serdeczne podziękowanie na ręce bp. Wiktora Skworca.  Uroczystości  zakończyły się ponowieniem Aktu Oddania się Niepokalanej i pasterskim błogosławieństwem.

W ostatnich dniach lipca 1941 r. św. Maksymilian M. Kolbe zgłosił się na śmierć głodową w w obozie koncentracyjnym  Auschwitz k/ Oświęcimia,  słysząc rozpacz  kolegi obozowego , Franciszka Gajowniczka, męża i ojca. Dla upamiętnienia tego faktu  rycerze Niepokalanej z całej Polski zbierają się  rokrocznie na modlitwy  w tym terminie  w Niepokalanowie – miejscu,  gdzie  o. Maksymilian założył klasztor i kontynuował wydawanie „Rycerza Niepokalanej”,  a także skąd został  zabrany przez  okupantów niemieckich w swą ostatnią podróż, która zakończyła się heroiczną śmiercią w bunkrze głodowym w dniu 14 sierpnia 1941 r.

Ogólnopolski Dzień Modlitw Rycerstwa Niepokalanej w Niepokalanowie organizowany jest od 1979 r. z inicjatywy śp. br. Innocentego M. Wójcika.

Tegoroczny Ogólnopolski Dzień Modlitw Rycerstwa Niepokalanej, odbywający  się pod hasłem "Nie gaście ducha o. Maksymiliana" wpisuje się w trwający właśnie ROK KOLBIANSKI.

Centralne uroczystości 70. rocznicy śmierci franciszkańskiego męczennika z Auschwitz,  odbędą się w dniach 13 i 14 sierpnia w Centrum św. Maksymiliana w Harmężach k. Oświęcimia i w byłym niemieckim obozie Auschwitz w Oświęcimiu   oraz 14 i 15 sierpnia w  Niepokalanowie.  Szczegóły tych uroczystości na stronie internetowej www.rokkolbianski.pl

Anna Dziemska

Źródło: relacja własna, Radio Niepokalanów

Fot., Anna Dziemska

14 sierpnia zakończy się Rok Kolbiański, który miał służyć odnowie kultu św. Maksymiliana Marii Kolbego. Zapoczątkowana przez niego misja, jest ciągle kontynuowana i rozwijana. Pamięć o „apostole życia i druku”, jakim był o. Kolbe, na pewno nie zaginie.

AGNIESZKA WAWRYNIUK

Rok Kolbiański przyniósł szereg ważnych inicjatyw, które z pewnością przyczynią się do ponownego odkrycia geniuszu świętości o. Maksymiliana. Pierwszym i jednym z ważniejszych wydarzeń tego niezwykłego czasu, było otwarcie Instytutu Kolbianum w Niepokalanowie.

- To spełnienie marzeń św. Maksymiliana Kolbego. Pomysł stworzenia Akademii Maryjnej pojawił się 77 lat temu. „Jeśli Niepokalana zechce - założymy Akademię Maryjną, aby w niej studiować, wykładać, publikować na cały świat, czym jest Niepokalana. Może z doktoratem z mariologii" - pisał w październiku 1933 r. „Kolbianum” to jedyny w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej Ośrodek Studiów Mariologicznych, który prowadzi działalność edukacyjną w dziedzinie mariologii na wzór rzymskich uczelni „Marianum” i „Antonianum”. W roku akademickim 2010/2011 studia rozpoczęło 26 osób, są wśród nich świeccy, duchowni i siostry zakonne - opowiada o. Marek Wódka, rzecznik prasowy Roku Kolbiańskiego, a zainteresowanych studiami odsyła na stronę www.kolbianum.strefa.pl.

Modlitwa, teatr i nauka