„Zbudź się, o śpiący…” [Ef 5,14]

Jezu Chryste, Światłości świata! Słońce wschodzące z wysoka dla tych, co w cieniu grzechu mieszkają! Oto klęczymy przed Tobą, my słabi, ale pełni ufności, bo Ty jesteś naszym światłem i zbawieniem, dlatego nikogo i niczego nie musimy się lękać. Twoje słowo jest lampą dla naszych stóp i światłem na życiowych ścieżkach. Pragniemy dziś zawierzyć Ci dzieło Vincentiany, a szczególnie młodzież. Spraw, abyśmy nie kryli swojej wiary pod korcem udawania, ale byli dla siebie wzajemnie roztropnymi świadkami Ciebie, którzy do końca niosą płonącą pochodnię gorliwości i prostoty. Zbudź nas, Panie z odrętwienia i pozwól kroczyć za Tobą. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Drodzy użytkownicy portalu

Wkroczyliśmy na drogę Wielkiego Postu. Jest to czas refleksji, refleksji nad swoim życiem i chrześcijaństwem. Wielkimi krokami zbliża się również kolejna, 28. już Vincentiana. Tegoroczny Przegląd Piosenki Religijnej Vincentiana przeżywać będziemy pod hasłem :”zbudź się o śpiący! ”(Ef 5,14). Pęd życia i natłok spraw dzisiejszego świata, sprawia, że często nie mamy czasu na dobry odpoczynek. Jesteśmy ospali, zniechęceni, tracimy poczucie sensu. Aby zacząć prawdziwie żyć trzeba rozbudzić ducha i ciało, zacząć odważnie nazywać rzeczy po imieniu i wytrwale pracować nad przemianą własnego życia. Chcemy, aby tegoroczna Vincentiana pomogła rozbudzić w uczestnikach wiarę, pozwoliła na nowo zachwycić się prawdą, że żyjąc według Ewangelii Jezusa Chrystusa chrześcijanin XXI wieku może naprawdę w pełni cieszyć się życiem.

Ufamy, że "medytacje ze św. Wincentym a Paulo” przyczynią się do lepszego przeżycia Świętego Triduum Paschalnego, oraz pomogą w głębszym poznaniu duchowości wincentyńskiej. Vincentiana to nie tylko przegląd piosenki religijnej, ale również spotkanie z patronem tego dzieła – św. Wincentym a Paulo.

Liczymy na waszą modlitewną pamięć i choć nie możemy się spotkać osobiście, to przecież prosząc zgodnie Ojca o łaskę w Imię Chrystusa stanowimy prawdziwą jedność.

Temat: Aby być apostołem Jezusa Chrystusa, chrześcijanin musi zabiegać i pielęgnować cnoty konieczne do wypełniania swojej misji.

Modlitwa początkowa: Boże, moja Skało, wzmocnij moją wolę, bym doskonalił cnoty niezbędne w chrześcijańskim życiu. Ześlij łaskę, bez której nic nie mogę uczynić.

O Wincentym

W 1618 roku młody Wincenty spotkał Franciszka Salezego. Ten pogodnego usposobienia, opanowania, mądrości, swobody w kontaktach międzyludzkich oraz łagodności. Wincentego zachwycała u Salezego bezpośredniość i samodyscyplina, przez co sam zaczynał zauważać ich brak w swoim charakterze. Ludzie często strofowali Wincentego za jego szorstkość oraz gwałtowną huśtawkę nastrojów. Broniąc się, Wincenty mówił, że jest, jaki jest i nie można tego zmienić.

powszechnie Salezym, Wincenty wyjechał do jednego z klasztorów poza Paryżem na coroczne rekolekcje. Spotkanie z Salezym wpłynęło na jego sposób myślenia, dlatego w czasie rekolekcji ostatecznie i uczciwie zajął się swoim częstym popadaniem w skrajności oraz skłonnością do depresji. W trakcie modlitwy Wincenty rzucił się w morze Bożego miłosierdzia. Zrozumiał w końcu, że tylko Bóg może opanować jego surowość i złagodzić ciągłe zmiany nastroju. Zauważył wtedy, że proces nawrócenia wymagał również dużej dawki samodyscypliny. Dopiero wiele lat później Wincenty zdał sobie sprawę z tej rozstrzygającej chwili:

„Zwróciłem się do Boga i gorliwie błagałem, aby zmienił moje drażliwe i odpychające usposobienie. Prosiłem również o łagodnego i miłego ducha. I z pomocą łaski naszego Pana, dając trochę starania w pohamowaniu krewkich bodźców mojej osobowości, zostałem częściowo wyleczony z mojej ponurego usposobienia”.

Chwalić Boga za wielkie powołanie do świętości i to w duchu misyjnym poprzez piosenki – o wyzwaniach stojących przez organizatorami Vincentiany, z klerykami Zgromadzenia Misji, Jakubem Hilerem oraz Mateuszem Lechowskim rozmawia Maria Cimińska.

Maria: Przegląd Piosenki Religijnej odbędzie się już po raz 28. Co przyczyniło się do zorganizowania tego typu imprezy?

Vincentiana: To prawda, pomysł Vincentiany zrodził się 28 lat temu w naszym Seminarium. Co ciekawe, w pierwszym Przeglądzie Piosenki Religijnej brali udział jedynie klerycy, którzy zorganizowali konkurs muzyczno-wokalny. Kolejna Vincentiana była już przeglądem otwartym na zespoły z zewnątrz. Bywały lata, w których na naszej scenie występowało prawie 30 zespołów. Vincentiana jest dla młodych okazją do spotkania z rówieśnikami, do modlitwy, zabawy na koncertach, doskonalenia umiejętności podczas warsztatów muzycznych, a przede wszystkim okazją do spotkania z Bogiem, zatem w zamierzeniu realizacji tych celów trzeba by szukać przyczyn organizacji Przeglądu.

Temat: Wincenty uznał, że wszelkie jego powodzenia, talenty i dzieła pochodzą od Boga, który udzielił mu swojej łaski. Uznanie naszej całkowitej zależności od Boga jest początkiem pokory.

Temat: Wincenty uważał, że mierzenie się z prawdą i mówienie o niej bez niepotrzebnych upiększeń jest niezbędne dla tego, kto chce głosić Ewangelię.

Modlitwa początkowa: Jezu, w swoim ziemskim życiu i śmierci pokazałeś nam, jak przemawiać w prostocie i prawdzie. Obdarz mnie łaską szczerości wobec siebie. Niech Twoja prawda wzrasta we mnie tak silnie, by usunęła łatwe, ponętne półprawdy i pomogła otwarcie, uczciwie i odważnie głosić Twoje Słowo.

O Wincentym

Pewnego dnia w okresie studiów Wincentego zupełnie niespodziewanie odwiedził go ojciec. Wstydząc się swojego skromnego pochodzenia, Wincenty nigdy wcześniej o nim nie wspominał. Gdy odźwierny zawiadomił, że biednie odziany człowiek stoi przed drzwiami, twierdząc, że jest ojcem Wincentego, ten udawał zdziwienie. Poinformował sługę, że musiała zajść jakaś pomyłka i że ten człowiek powinien zostać odprawiony.

Piętnaście lat później Wincenty boleśnie wspominał to zajście w trakcie konferencji na temat prostoty. Wyznał, że dopiero po latach zrozumiał, jaką szkodę może wyrządzić taka obłuda. Dał przykład Jezusa, który mówił prosto i jasno, ponieważ Bóg chciał, by każdy poznał prawdę. Poza tym, gdyby słudzy Boga przysłaniali fakty i dawali tylko poszlaki ukrytych planów, trudno byłoby się spodziewać, żeby ktokolwiek chciał ich słuchać.

W liście do jednego z księży ze Zgromadzenia Wincenty jeszcze raz podkreślał wagę prawdziwej prostoty:

„Dzięki Bogu, dobrze wiesz, że twoja dobroć pozwala mi z całym zaufaniem mówić ci wszystko bez ukrywania. Mam nadzieję, że utwierdza cię w tym moje odnoszenie się do ciebie. Mój Boże! Musisz przyznać, że wszystko mówiłem i czyniłem z największą prostotą. Niech Bóg mnie zachowa, abym wobec kogokolwiek postępował inaczej. Prostota jest cnotą, którą bardzo cenię i którą staram się praktykować. Jeżeli godzi się tak powiedzieć, sądzę, iż poczyniłem w tym pewien postęp”.

Przerwa: Zastanów się: Czy kiedykolwiek poczułeś Bożą siłę, gdy musiałeś powiedzieć prawdę, która wiele Cię kosztowała? A może nie miałeś odwagi powiedzieć prawdę i skłamałeś lub milczałeś?

Temat: Służba ubogim wymaga ofiarności. Chrześcijanie, żeby rzeczywiście wypełniać wolę Bożą, muszą odstąpić od swoich uprzedzeń, wygód, a nawet niektórych poglądów. Ten rodzaj dyscypliny wzywa chrześcijan do zaparcia się siebie, by móc rzeczywiście naśladować Chrystusa. Wincenty nazywał tę dyscyplinę umartwieniem.

Temat: Gorliwość o Królestwo Boże musi wciąż płonąć, aby słowo Boga mogło rozszerzać się i przemieniać cały rodzaj ludzki.

Modlitwa początkowa: Miłosierny Boże, rozpal we mnie gorącą miłość do Twojej Ewangelii, pobudź mnie Jej mocą. Niech gorliwość zapali mnie do działania z miłością i ciągłego głoszenia Twojej obecności.