Kiedy Bóg pragnie działać w życiu człowieka to nic nie jest przeszkodą. Króla Dawida Bóg wezwał z pastwiska, od owiec, by był pasterzem Izraela. Do Maryi przemawia w Nazarecie, mieście o którym krążyły niepochlebne opinie ("czy może być co dobrego z Nazaretu?" por. J 1,46). Kiedy Bóg pragnie działać i dać swoją łaskę potrzebuje tylko otwartego serca. Czy jestem gotowy dziś przyjąć Boga?

Kiedy Bóg przychodzi
Czytając ewangelię według Łukasza potrzeba pamiętać, że jest to pierwsza część dwutomowego dzieła. Jej autor pozostaje pod silnym wpływem apostoła Pawła i żyje w konkretnej wspólnocie chrześcijan, która to wspólnota na minione wydarzenia patrzy przez pryzmat śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Zarówno ewangelia jak i dzieje apostolskie rozpoczynają się od dobrej nowiny, że Bóg spełnia swoje obietnice. W ewangelii jest to obietnica Zbawiciela (por. Łk 2,11), w dziejach apostolskich obietnica Ducha (por. Dz 2,32-34), który dzieło Jezusa uaktualnia w wierzących.
W Piśmie Świętym znajdziemy wiele obietnic Bożych, a wszystkie one są spełnione dla nas w Jezusie Zbawicielu. Jak czytamy w liście do Koryntian: "Syn Boży, Chrystus Jezus, (...), nie był tak i nie, lecz dokonało się w Nim tak. Albowiem ile tylko obietnic Bożych, w Nim wszystkie są tak. Dlatego też przez Niego wypowiada się nasze Amen Bogu na chwałę." (2 Kor 1,19-20). Nie są to obietnice pełnych garnków ani dostatniego życia, ale obietnice życia prawdziwie szczęśliwego i spełnionego. Życia, które nosi w sobie skarb jakiego nikt odebrać nam nie może. Tym skarbem jest przebaczenie, miłość i pokój. Abyśmy otrzymali ten skarb Jezus stał się jednym z nas. Jak zapowiada anioł - przyjmuje ciało z Maryi, staje się człowiekiem, uniża siebie, ogałaca z widzialnej chwały i staje pośrodku nas. Bierze nasze słabości na siebie: "Dlatego musiał się upodobnić pod każdym względem do braci, aby stał się miłosiernym i wiernym arcykapłanem wobec Boga dla przebłagania za grzechy ludu. W czym bowiem sam cierpiał będąc doświadczany, w tym może przyjść z pomocą tym, którzy są poddani próbom." (Hbr 2,17-18). Wszedł w historię świata jako człowiek i otworzył nam bramy nieba, przeprowadzajac nasze człowieczeństwo przez śmierć do zmartwychwstania. Jak zapowiada anioł - Jego panowaniu nie będzie końca, bo jest Synem Najwyższego. To jest źródło nadziei i radości chrześcijan, prawdziwa radość świąt Bożego Narodzenia. Bóg uniżył samego siebie i stał się człowiekiem, byśmy my mogli stać się dziećmi Bożymi, synami spełnionej obietnicy. Maryja, jest pierwszą w której spełnia się dzieło Jezusa, w intymnej i osobistej z Nim relacji. Warto wejść w zażyłość z Nią i od Niej uczyć się tej pięknej odpowiedzi danej kochającemu Bogu: "Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa Twego".

s. Filipa Łowczynowska, Uczennica Krzyża
www.uczennicekrzyza.pl